Stan techniki

1. SYSTEMY RÓWNOLEGŁE

 

Nawiązując do rozwiązań z lat '70, gdzie wszystkie linie łączone były do jednej wspólnej grupy przewodów (czym to skutkowało nadmieniać nie trzeba) istnieją rozwiązania, w których linie aparatów lokatorskich łączy się razem do jednej i tej samy pary przewodów idących od centrali. Pierwsze takie rozwiązanie zastosowała Radomska Wytwórnia Telefonów w sprzęcie opracowanym na użytek budynków w ZSRR. Wygląda to następująco :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rozwiązanie takie mimo pozornej prostoty obarczone jest wieloma wadami :

  • zwarcie w którymkolwiek miejscu wyłącza cały system z użytku do czasu jego znalezienia i usunięcia
  • aparaty muszą zawierać dekodery (celem identyfikacji adresowej) i być indywidualnie programowane
  • niemożliwe jest rozprowadzanie bez szkód po takiej sieci sygnałów ulegających odbiciu (np. sygnału wizyjnego)
  • uzyskanie dodatkowej funkcjonalności jak np. łączność wzajemna wymaga dalszego komplikowania konstrukcji aparatu
  • centrala dla budynków różnej wielkości "widzi" różną ilość dopiętych aparatów co daje niejednakowe warunki transmisyjne

 

2. SYSTEM Z KOMUTACJĄ INDYWIDUALNĄ LINII LOKATORSKICH

 

Taka koncepcja przyjęta została w naszej firmie w połowie lat '80 jako najkorzystniejsza, rozwiązująca i eliminująca wszystkie powyższe wady. Koncepcja ta (opatentowana w latach późniejszych) zasadza się na sposobie sterowania zestawianiem połączenia : to nie aparat decyduje czy się ma włączyć we wspólną linię, tylko centrala za pomocą rozproszonych modułów komutacji określa, które linie prowadzące do poszczególnych aparatów mają zostać dołączone do wspólnej magistrali. Tym sposobem łatwo jest panować, nadzorować, testować i zarządzać całą siecią. Struktura wygląda następująco :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Taka konstrukcja ma wiele zalet i możliwości rozwojowych :

  • aparaty są jednakowe i nie wymagają programowania - można z powodzeniem stosować np. typowe aparaty telefoniczne, również bezprzewodowe (np. przez osoby niepełnosprawne, które zawsze mają słuchawkę urządzenia przy sobie)
  • zwarcie na linii lokatorskiej nie ma wpływu na sposób działania całości systemu
  • centrala może łatwo zlokalizować i wskazać, która linia jest uszkodzona
  • łączność wzajemna pomiędzy aparatami jest łatwa do wykonania
  • ponieważ linie są identyfikowalne, można przesyłać wzajemnie powiadomienia, np. alarmowe
  • przesyłanie sygnału wizyjnego nie stanowi żadnego problemu - centrala zawsze "widzi" jeden aparat końcowy, brak odbić

 

3. SYSTEM OPARTY O SIEĆ GSM

 

Opracowany w GT CODI moduł interfejsu sieciowego GSM - M3000 (patrz Produkty) umożliwia całkowitą eliminację sieci kablowej od strony centrali. Jest to nadzwyczaj korzystne np. przy realizacji łączności w osiedlach domków jednorodzinnych, gdzie wykonywanie czasami kilometrowej sieci kablowej jest pracochłonne i kosztowne. Przy zastosowaniu tego modułu całość instalacji upraszcza się zdecydowanie :

 

 

Rozwiązanie takie można również zastosować w obrębie budynku na końcu magistrali komutacyjnej celem przekierowania wywołania z panelu zewnętrznego na telefon komórkowy lokatora, w sytuacji gdy nie ma go w domu i nie może on odebrać wywołania. Dzięki takiej konfiguracji domofon zawsze posiada możliwość połączenia z lokatorem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapisz się do newslettera:

Aktualności

Nasza nowa strona !

>> czytaj